Adam Kluska

Adam Kluska urodził się w Gliniku Zaborowski (powiat Strzyżów) w roku 1936 w rodzinie chłopskiej. W roku 1954 ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące w Strzyżowie, rozpoczynając pracę zawodową w Wojskowym Przedsiębiorstwie Handlowym w Rzeszowie. W roku 1956 podjął pracę w Prezydium PRN w Strzyżowie (późniejszym Urzędzie Powiatowym). Po odbyciu dwuletniej służby wojskowej trwale związał swe życie ze Strzyżowem przenosząc się tu z rodziną w roku 1965 do nowego domu przy ulicy Tunelowej. W roku 1971 ukończył Państwowe Zaoczne Studium Oświaty i Kultury Dorosłych w Krakowie, a parę lat później Państwowe Studium Bibliotekarskie Zaoczne w Warszawie. Pracując na różnych stanowiskach w administracji państwowej (w tym od roku 1968 jako kierownik Wydziału Kultury PPRN) pełnił jednocześnie różne funkcje społeczne. W latach 1962-1972 był sekretarzem Zarządu Powiatowego TWP, w latach 1973 – 1980 prezesem GM Zarządu PKPS. Z czasem stał się znanym działaczem społecznym, organizatorem wielu rozmaitych przedsięwzięć środowiskowych, bibliotekarzem i regionalistą, będąc od roku 1975 aż do emerytury na którą przeszedł w roku 2004 dyrektorem Biblioteki Publicznej Gminy i Miasta w Strzyżowie.
       Z wyjątkowym oddaniem od roku 1975 pełnił funkcję sekretarza Towarzystwa Miłośników Ziemi Strzyżowskiej, a od roku 1995 prezesa tego Stowarzyszenia aż po dzień dzisiejszy, wykazując wielkie przywiązanie i umiłowanie swojej „małej ojczyzny”. Równocześnie dał się poznać jako doskonały organizator wielu zjazdów regionalnych, wystaw, sesji popularno – naukowych, spotkań autorskich i z ciekawymi ludźmi oraz jako inicjator cyklu wydawnictw regionalnych. Od roku 1981 do chwili obecnej jest Społecznym Opiekunem Muzeum Regionalnego TMZS w Strzyżowie. Jako regionalista był delegatem na II Kongres Krajowy Regionalnych Towarzystw Kultury w Nowym Sączu w roku 1980 (i wszystkie kolejne Kongresy) i od tego czasu bez przerwy do roku 2002 był członkiem Rady Krajowej w Ruchu Stowarzyszeń Regionalnych Rzeczpospolitej Polskiej z woj. podkarpackiego. W latach 1978 – 1988 był radnym pełniąc funkcje przewodniczącego Rady narodowej Miasta i Gminy w Strzyżowie od roku 1981 przez dwie kolejne kadencje.
       Od roku 1968 działa w ruchu ludowym, będąc w latach 1977 – 1982 prezesem GM zarządu ZSL w Strzyżowie oraz delegatem na VIII Kongres ZSL w Warszawie. W latach 1985 – 1982 z listy ludowej pełnił funkcję Posła na Sejm IX Kadencji, będąc członkiem Sejmowej Komisji Kultury. Jest współzałożycielem i redaktorem regionalnego miesięcznika „Waga i Miecz” ukazującego się od roku 1991 do którego napisał kilkadziesiąt artykułów dotyczących historii regionalnej. Jest autorem wielu artykułów prasowych, uczestniczył kilkakrotnie w konkursie literackim „O Laur Wagi i Miecza”. Jego wiersz „Mój 700-letni Strzyżów” ukazał się w Księdze Pamiątkowej 75 lat Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Strzyżowie wydanej w roku 1987, a drugi „Moja Mała Ojczyzna” w wydawnictwie „W rodzinie kultur europejskich” Staszowskiego Towarzystwa Kulturalnego. Od roku 1998 do września roku 2002 był prezesem Rady Regionalnej Towarzystwa Kultury woj. podkarpackiego w Rzeszowie.
       Za długoletnią pracę zawodową i społeczną otrzymał wiele dyplomów, wyróżnień i odznaczeń w tym: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, odznakę Zasłużony Działacz Kultury, oraz tytuł Zasłużony dla Gminy i Miasta Strzyżów.
       Od roku 1997 współpracuje ze środowiskiem regionalistów świętokrzyskich. We wrześniu 1997 roku brał udział w sympozjum „Regionalizm a historia” w Staszowie, oraz w Ogólnopolskich Targach Wydawnictw Regionalnych zorganizowanych w Staszowie i Kielcach w latach 1998, 2000, 2002, 2004.
       W roku 2002 podczas III Ogólnopolskich Targów Wydawnictw Regionalnych kierowane przez niego Towarzystwo Miłośników Ziemi Strzyżowskiej zdobyło główną nagrodę. Współpracował także z redakcją „gońca świętokrzyskiego” i Świętokrzyską Radą Regionalnych Towarzystw Kultury.
       Wydanie tomiku jego wierszy stanowi istotne element popularyzacji twórczości poetyckiej ludzi regiony, pasjonatów swych „małych ojczyzn”. Jako redaktor wyrażam nadzieję na żywe zainteresowanie i ciepłe przyjęcie tego tomiku, nie tylko przez mieszkańców Strzyżowa.

Maciej Andrzej Zarębski